Article

74676

Gdy dotarli do miasta byli już bardzo zmęczeni, a słońce unosiło się w samo południe. Strażnik ich zatrzymał, lecz Nergo został by mu wszystko wyjaśnić. Kerle razem z John'em biegli dalej do obozu dowódcy. Pierwszy wbiegł Kerle rozpychając straż i kapitanów.
-Orkowie....-Wydyszał- Jakieś 4 godziny drogi stąd.
-CO !? Jak to?- Zagrzmiał dowódca.- Niedawno otrzymaliśmy wiadomość, że wojsko z kontynentu powinno do nas dotrzeć jutro wieczorem. Ile ich jest?-Spytał kapitan
Był wysokim blondynem o brązowych ochach. Potężnie zbudowany, prawie jak Wayne.
-Było ich blisko 50 tysięcy Panie- Wtrącił się John.
Dowódca szybkim ruchem wyjął miecz, był długi. Kerle sądził, że musiałby nim malczyć oburącz, lecz dowódca energicznie machnął i pionowo postawił przed twarzą tak, że dotykał mieczem czubka swojego nosa. Dopiero teraz dołożył do rękojeści drugą rękę. Nie widać było, by sprawiło to dla niego odciążenie.
-Kerle, na treningach zauważyłem, że jesteś doskonałym łucznikiem. Zbierz tylu łuczników ile będziesz w stanie i obsadź mury. Natychmiast! To rozkaz !- Ostatnie słowa rozniosły się echem po namiocie.
Kerle skinął głową. Pędem wyszedł z namiotu, razem za nim John.
-Idź do zbrojowni będziesz wydawał łuk i strzały temu kto przyjdzie.
Wayne skinął głową i pobiegł do zbrojowni. Po drodze spotkał Nerga.
-Nergo, poinformuj każdego kto jest w stanie nosić broń, aby się zgłosił do zbrojowni.
Nergo spojrzał na niego, lekko się uśmiechnął i ruszuł do centrum miasta.
Kerle biegł już do koszar, kilku żołnierzy ćwiczyło strzelanie z łuku, niektórzy walkę wręcz, a jeszcze inni siedzieli na patio i wesoło rozmawiali.
-Każdy kto potrafi posługiwać się łukiem ma sie natychmiast zgłosić do zbrojowni i obsadzić mury - Krzyknął Kerle zanim ktokolwiek go zobaczył. -Kto jest zdolny nosić miecz ma się również zgłosić do zbrojowni i do dowództwa.
-Ale co się dzieje?- Spytał niepewnie jakiś żołnierz
-Orkowie!-Odrzekł Kerle, wyczerpując temat.
Wybiegł z koszar prosto na mur, był drewniany, lecz nie był łatwo palny. Legenda głosi, że został zbudowany przez 3 najpotężniejszych czarodziejów tego świata. Był szeroki tak, że mogła by nim przejechać kareta ciągnięta przez trzy konie.
Po chwili ludzie zaczęli przybywać na mur. Kerle ustawiał ich w szyku. Po chwili zostały utworzone prawie dwa całe szeregi. Blisko tysiąc pięćset łuczników. Na dole za bramą dostrzegł dowódcę który ustawiał tam mieczników i halabardników. W pierwszym szeregu stali rycerze. Wśród nich stał Nergo! Miał na sobie zbroję rycerza Laribu... Kerle zaczął się zastanawiać czy kiedyś odwiedzi jeszcze kontynent tego kraju, jego stolicę Acilot, oraz miejsce jego urodzenia Epire.
Na dole zauważył, że ludzie ciągną trzy wielkie katapulty, a na wozie końmi wieźli duże ilości ogromnych kamieni.
-Gdzie jest Kerle?- Usłyszał swoje imię.
-Tutaj jestem. Co się stało? -Zwrócił sie do posłańca.
-Panie masz się natychmiast zgłosić do dowódcy. Jest w namiocie.- Odparł i pośpiesznym krokiem się oddalił.
W namiocie był dowódca, Nergo, John oraz kilku kapitanów których raczej nigdy nie widział.
-Witaj Kerle! Twój przyjaciel wstąpił do nas na służbę, do Ciebie też mamy zbroję.- rzekł dowódca wskazując na piękną zbroję, z domieszką złota oraz dwoma rubinami na piersi. - Oczywiście dostaniesz solidne pieniądze co miesiąc i zaliczkę jak już dotrzemy na kontynent. - Powiedział dowódca wyginając swoje usta co miało chyba oznaczać uśmiech.
-Wybacz Panie, ale w tych czasach nie myślę o bogactwie. A ja cenię sobie wolność. Niestety nie mogę przyjąć tej oferty. I jeżeli to wszystko, to przepraszam, ale wrócę na wał.
Kerle zmierzał już na wał. Wstąpił na górę i widok go przeraził. Orkowie już czekali. Było ich wielu. Ciężko było stwierdzić ilu. Dla Kerle'go wydawało się, że ich szeregi ciągną się w nieskończoność. Napiął swój łuk i puścił strzałę. Orkowie z pierwszych szeregów zawtórowali mu śmiechem. Stali w odległości bezpiecznej od strzałów z łuku i on o tym wiedział.
- Jeżeli drugi szereg przekroczy tą strzałę dopiero możecie strzelać! A ty biegnij do dowódcy. Powiedz, że już się zaczęło....