Article

Γράφω αυτό το άρθρο γιατί αισθάνομαι την ανάγκη να εκφράσω και εγώ με τη σειρά μου την χαρά μου που είμαι μέλλος αυτής της κοινότητας. Όπως όλοι έχετε παρατηρήσει αυτή η κοινότητα δεν έχει καμία ομοιότητα με την έξω από εδώ κοινωνία. Στην κοινότητα μου, κάνεις δεν κοιτάζει το συμφέρον του και είμαι πολύ ευτυχής για αυτό. Όλοι ανεξαίρετος (ακόμη και εγώ ) δουλεύουν μόνο για το κοινό κάλο. Επειδή η ανάπτυξη μιας χώρας-κοινωνία-κοινότητας βασίζετε πολύ στην αλληλεγγύη και στην συνεργασίας των μέλλων που την απαρτίζουν, και εμείς εδώ το ξέρουμε αυτό, προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε κάτι διαφορετικό. Μια συνειδητή κοινότητα. Επιτέλους τα καταφέραμε.

Ήταν εύκολο τελικά. Το λέω αυτό γιατί στην αρχή όλοι νομίζαμε ότι είναι πολύ δύσκολο, 600 – 700 άτομα να σκέπτονται μόνο το κοινό καλό. Είχαμε όλοι τους ενδοιασμούς μας, γιατί ‘καμένοι’ και συνηθισμένοι από αυτά που συμβαίνουν στην RL, δεν μπορούσαμε να πιστέψουμε ότι ακόμα και σε ένα μικρό υποσύνολο της RL κοινωνίας θα ήταν εφικτό το απόλυτο, το τέλειο. Φάνηκε βέβαια από την αρχή ότι θα τα καταφέρναμε.

Ποτέ δεν τσακωθήκαμε για το ποιος θα διοίκηση την e-χώρα, ποτέ δεν εκμεταλλευτικά οικονομικά τους ασθενέστερους, ποτέ δεν αισχροκερδήσαμε στην αγορά πουλώντας πανάκριβα τα φτηνά πράγματα, δεν σκεφτήκαμε ποτέ το εγώ, πάντοτε είχαμε σαν στόχο το εμείς, εξάλλου έχουμε βαρεθεί και αισθανθεί την αδικία που επικρατεί στην RL και δεν θελήσαμε ποτέ να την μεταφέρουμε εδω. Όλοι οι τσακωμοί – διαφωνίες μας, ήταν υγιέστατοι και μόνο στόχο είχαν την εύρεση της καλλίτερης λύσης. Πάνω σε αυτό θέλω να προσθέσω ότι σκεφτόμαστε πώς θα γίνουμε ισχυρότεροι και καλύτεροι, μόνο από τους αντιπάλους μας, μόνο και μόνο για να μπορούμε να τους νικάμε. Δεν είναι και τόσο κακό, παιχνίδι είναι. Για αυτό και πάμε από το κάλο στο καλύτερο. Σιγά σιγά όλοι μας έχουν ανάγκη και θέλουν να τα έχουν καλά με μας (δεν μας φοβούνται μόνο, μας σέβονται κιόλας ).

Θα σας πω εδώ ένα παράδειγμα, όχι ότι δεν το ξέρετε αλλά επειδή πραγματικά με έχει εντυπωσιάσει. Στις Q5-Q4-Q3 ελληνικές εταιρίες όλοι οι Έλληνες δουλεύουν ανά διαστήματα (μια δύο εβδομάδες ) με ελάχιστο μισθό, και φεύγουν εθελοντικά, καθημερινά από αυτές, μόνο και μόνο για να βοηθήσουν τον εργοδότη τους να έχει τη μέγιστη παραγωγή. Όλοι οι εργοδότες με την σειρά τους χαρίζουν τα παραγόμενα προϊόντα στην αντίστοιχη κρατική οργάνωση. Αυτή χωρίς διακρίσεις και με πλήρη διαφάνεια, όταν υπάρχει σημαντική μάχη (που αφορά κυρίως της original περιοχές μας ) μας τα μοιράζει ισόποσα σε άλλους. Έτσι όλοι κάνουν full fight ή σχεδόν. Για μας δεν έχει σημασία ποιος έχει εταιρίες γιατί δεν υπάρχει προσωπικό όφελος από αυτές, όλο το καιρό, εκτός αυτού τις περιόδους που οι εταιρίες λειτουργούν ιδιωτικά, παίρνουμε κανονικό μισθό από αυτές, και οι εργοδότες πουλάμε τα προϊόντα τους χωρείς κερδοσκοπίες.

Εκτός από αυτό, στο forum μας όλοι έχουμε δηλώσει τις ώρες που συνήθως πολεμάμε, δεν παίζουμε ποτέ ατομικά και βαράμε όλοι στο T1 χωρίς να ενδιαφερόμαστε ποιος θα πάρει το BH, γιατί σε τέτοιες μάχες τα ΒΗ έτσι και αλλιώς χαρίζονται για την ενίσχυση του κρατικού stock. Υπάρχει γενικά άψογη διαχείριση του damage μας.

Θα έγραφα πολλά ακόμα αλλά χτύπησε το ξυπνητήρι. Συνεχίζεται……….

ΥΓ. 1)Πραγματικά θα ήθελα τα σχόλια σας μη κάνετε ένα σκέτο vote. Ευχαριστώ.

Previous article:
Τικ – τακ – τικ – τακ (1 year ago)

next article:
T1 script and the truth. (1 year ago)

Comments(17)

• «Previous
• 1
• 2
• Next »